Άλλο πολιτική και άλλο ασκήσεις επί χάρτου...

του Δημήτρη Χρήστου

Συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από την πρώτη κυβερνητική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ελληνικός λαός, οργισμένος από την αλαζονεία και υποκρισία των δύο κυβερνητικών κομμάτων, του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., τόλμησε και ανέθεσε την ευθύνη διακυβέρνησης στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, προτάσσοντας την εντιμότητα της Αριστεράς. Ήταν ένα πρωτοφανές πολιτικό γεγονός. Ένα μικρό κόμμα του 4,6% μέσα σε δύο χρόνια έφτασε το 37%! Το σοκ στα ευρωπαϊκά ιερατεία ήταν μεγάλο. Οι πιέσεις ασφυκτικές για να ρίξουν την κυβέρνηση. Μέχρι και στο σοκαριστικό μέτρο των capitol controls κατέφυγαν για να τρομοκρατήσουν τους πολίτες που στήνονταν ώρες στα ΑΤΜ για τα 60 ευρώ. Έγινε δημοψήφισμα με την Αριστερά από 'δώ και όλους τους άλλους απέναντι. Τζίφος. Έγιναν πάλι εκλογές, αλλά πάλι οι πολίτες έδωσαν την εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΑΠΕΙΡΟΣ ΣΥΡΙΖΑ, που θύμιζε περισσότερο σωματείο με παρατάξεις, ήρθε αντιμέτωπος με το αυστηρό πλαίσιο λειτουργίας της Ε.Ε. Η χώρα ήταν και είναι σε καθεστώς χρεοκοπίας από το 2010. Οποιαδήποτε μονομερής ενέργεια θα σήμαινε τη βίαιη εκδίωξη από την Ευρωζώνη. Το σενάριο ήταν έτοιμο και επεξεργασμένο από τον Σόιμπλε. Θα μπορούσε μια χώρα σε καθεστώς χρεοκοπίας και με την παραγωγική της βάση σε μαύρα χάλια, λόγω της θηριώδους ύφεσης, να τα καταφέρει πλήρως απομονωμένη, χωρίς την παραμικρή δυνατότητα δανεισμού, να σταθεί όρθια και να επιβιώσει; Η απάντηση είναι προφανής. Οι παλαιοημερολογίτες του μαρξισμού λύνουν εύκολα τέτοιου είδους ζητήματα, διότι ζουν στην ασφάλεια του ενυδρείου της αντιπολίτευσης. Όμως το πραγματικό δίλημμα για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν: Παραδίδουμε την εξουσία αφού δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας ή μένουμε και παλεύουμε. Το μένουμε και παλεύουμε το γνωρίζουμε. Σε ποιους όμως θα παραδιδόταν η εξουσία; Στον Σαμαρά και τον Βενιζέλο. Και θα σε συγχωρούσε ποτέ ο ελληνικός λαός γι' αυτή τη φυγή από τις ευθύνες;

Ο ΣΥΡΙΖΑ έμεινε και πάλεψε και παλεύει. Στην πορεία αυτήν ο Π. Λαφαζάνης και η συνιστώσα του κατέβηκαν από το τρένο. Είχαν την εντύπωση ότι οι πολίτες θα αναγνωρίσουν την ορθότητα της επιλογής τους. Έλαβαν την απάντηση. Το ίδιο συνέβη και με όσους μεμονωμένα αρνήθηκαν για λόγους αρχών (!) να αγωνιστούν στην πολιτική αρένα. Και πότε όλοι αυτοί θα επιστρέψουν στην πολιτική διεκδικώντας την εντολή να κυβερνήσουν; Όταν αλλάξουν οι συνθήκες. Και ποιος θα αλλάξει τις συνθήκες; Αυτός που έμεινε για να αγωνιστεί. Βολικό και ασφαλές!

ΟΠΟΙΟΣ δεν φοράει παρωπίδες μπορεί να αντιληφθεί το μεγάλο στοίχημα για τη χώρα. Ασφαλώς η οικονομική πολιτική, που επελέγη σε συνθήκες ασφυκτικής πίεσης και μετέφερε τα οικονομικά βάρη στους φόρους, δεν αρκεί αν δεν αρχίσει σύντομα να λειτουργεί η μηχανή της οικονομίας μειώνοντας την ανεργία και αυξάνοντας το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, άρα και τη ζήτηση. Το σύμπλεγμα στηρίζεται στην ενίσχυση του τραπεζικού τομέα από τον Ντράγκι και στη χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα για επενδύσεις. Τα μεγάλα ευρωπαϊκά προγράμματα είναι σημαντικές πηγές χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας.
Όμως, αν επιτρέψουμε στον Κυριάκο Μητσοτάκη να πειραματιστεί και πάλι μειώνοντας τους φόρους (όπως λέει) και σακατεύοντας ό,τι έχει μείνει από τις συντάξεις και τους μισθούς (όπως δεν λέει), τότε η νέα υφεσιακή βουτιά μπορεί να διαλύσει ό,τι έχει απομείνει από τον παραγωγικό ιστό.

ΑΛΛΑ αυτά τα λέμε εμείς. Τι λένε οι ουδέτεροι; «Να και κάτι που δεν ακούς πολύ συχνά: τα δημόσια οικονομικά της Ελλάδας είναι σε πολύ καλή κατάσταση» σχολιάζουν οι "Financial Times". “Το πρωτογενές πλεόνασμα της χώρας, ένα μέγεθος - κλειδί για τα δημοσιονομικά που δεν λαμβάνει υπόψη τις πληρωμές για χρέος, σχεδόν διπλασιάστηκε πέρυσι, καθώς η αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επιτάχυνε την είσπραξη φόρων πολύ πάνω από τους στόχους των δανειστών, στον απόηχο των δύο ετών της στην εξουσία. Το πρωτογενές πλεόνασμα των 4,4 δισ. ευρώ είναι μακράν υψηλότερο του στόχου για 1,98 δισ. ευρώ του προγράμματος και των 2,27 δισ. ευρώ που καταγράφηκαν το 2015, την πρώτη χρονιά που το κόμμα βρέθηκε στην εξουσία υποσχόμενο να πατάξει τη φοροδιαφυγή και να βάλει τέλος στη λιτότητα”.

ΚΑΙ η εγχώρια αντιπολίτευση; “Η πολιτική Τσίπρα - Καμμένου είναι κοινωνικά άδικη και ανάλγητη και κάποιοι έχουν το θράσος να γιορτάζουν σήμερα τη μαύρη επέτειο” λέει ο Κυριάκος, που κάνει την πάπια για τα θαλασσοδάνειά του και αδιαφορεί για τις προτάσεις Σόιμπλε! Η Φ. Γεννηματά έκρινε ότι τα δύο χρόνια ΣΥΡΙΖΑ ήταν χαμένα και πήγαν την Ελλάδα πίσω! Δεν έδωσε σημασία στις δηλώσεις του διοικητή της ΤτΕ, ο οποίος σε ομιλία του σε εκδήλωση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) υπογράμμισε ότι «η ανάκαμψη της οικονομίας το δεύτερο και το τρίτο τρίμηνο του 2016, καθιστά λογικό να περιμένουμε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης για το έτος συνολικά για πρώτη φορά από το 2014». Αυτά και καλή τύχη στον τελικό του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου. Εκεί που δεν θα κριθεί μόνον το μέλλον της Ελλάδας αλλά και της Ε.Ε., συνολικά. Οι στιγμές είναι κρίσιμες και κανείς πλέον δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τον Σόιμπλε.

dchristou52@gmail.com