Με τις προγραμματικές εξαγγελίες της κυβέρνησης, ολοκληρώνεται ένας πολιτικός κύκλος.
Κανένας δεν πρέπει να ξεχάσει ότι σ’αυτές εμπεριέχονται οι πολιτικές που θα αναπτυχθούν και θα απλωθούν σε ορίζοντα τετραετίας οπότε και το κυβερνητικό έργο θα τεθεί στην κρίση του λαού μας. Κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, όχι για να το αξιολογήσουν οι αντίπαλοί μας που έτσι κι αλλοιώς στέκονται με φανάτισμό απέναντί μας, αλλά βασικά για τα μέλη, τους φίλους και τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να μην παρασυρθούμε σε βιαστικές κρίσεις, να μην προσβληθούμε από τον ιό της μικροαστικής ανυπομονησίας. Θα πρέπει με ψυχραιμία να κρίνουμε κάθε κυβερνητικό μέτρο, να εξετάζουμε την ταξική του μεροληψία, να αξιολογούμε κατά πόσο υπηρετεί τους μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους μας, κατά πόσο εντάσσεται στον ευρύτερο κυβερνητικό σχεδιασμό και στις επεξεργασίες του κόμματος.
Αυτή η σειρά σκέψης, ακριβώς γιατί απαιτεί πολύ πραγματικό αλλά και πολιτικό χρόνο δεν είναι κάτι που έχουμε συνηθίσει και σίγουρα απογοητεύει όσους προσδοκούσαν κάτι πιο άμεσο και πιο »επαναστατικό». Πρέπει όμως επιτέλους να καταλάβουμε ότι το κοινωνικοπολιτικό σύστημα που φιλοδοξούμε κάποια στιγμή να αλλάξουμε, είναι ιδιαίτερα ισχυρό και με πολλά εξουσιαστικά πλοκάμια που συνδέονται μεταξύ τους μέσω κοινών και διαχρονικών συμφερόντων. Δεν θα καταφέρουμε απολύτως τίποτα επιστρατεύοντας με στείρο και δογματικό τρόπο τους κλασικούς θεωρητικούς μας, προβάλοντας τα δίκαια των αγώνων μας και των στρωμάτων που εκπροσωπούμε,μετατρέποντας τις επιθυμίες μας σε ανεφάρμοστες και αδιέξοδες πολιτικές προτάσεις. Κυβερνώντας πλέον την χώρα και μάλιστα κάτω από εντελώς αντίξοες συνθήκες, είμαστε υποχρεωμένοι να κινηθούμε με όρους ρεαλισμού και υπολογίζοντας πάνω απ’όλα τους συσχετισμούς δυνάμεων που σε ευρωπαικό επίπεδο εξακολουθούν να είναι δυσμενείς για την αριστερά. Να μάθουμε να διαχειριζόμαστε το σύστημα-εχθρό, να αξιοποιούμε τις πολλές και μεγάλες αντιφάσεις του, να μεγαλώνουμε κάθε μικρό ρήγμα που δημιουργούμε με τις πολιτικές μας, να διευρύνουμε τις πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες μας στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Με λίγα λόγια να απενοχοποιήσουμε την λέξη αλλά κυρίως την έννοια «διαχείρηση» και να της δώσουμε το προωθητικό εκείνο περιεχόμενο που να την συνδέει αρμονικά με τους ευρύτερους και μακροπρόθεσμους προγραμματικούς μας στόχους.
Με δεδομένα τα εμπροσθοβαρή χαρακτηριστικά του προγράμματος,το αμέσως επόμενο διάστημα θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμο. Η κοινωνία φορτώνεται με νέα βάρη και περιμένει να δει τις πολιτικές μας με τo ταξικό πρόσημο που πρέπει να τις διακρίνει. Περιμένει να δει στην πράξη πολιτικές οι οποίες θα αποκαθιστούν το »κοινό περί δικαίου αίσθημα», πολιτικές που θα παρεμβαίνουν στην αφόρητη καθημερινότητα που βιώνει, πολιτικές που θα δικαιώνουν την επιλογή της να στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ και το νέο που αυτός εκπροσωπεί. Πρέπει να την πείσουμε ότι διαθέτουμε εφαρμόσιμο πολιτικό σχέδιο, ότι διαθέτουμε ικανότητες όχι μόνο για να κυβερνήσουμε αλλά κυρίως για να κυβερνήσουμε διαφορετικά.
Την ίδια στιγμή βρισκόμαστε μπροστά και στην ουσιαστική επανίδρυση του κόμματος. Γιατί περί αυτού πρόκειται, δεδομένης της αποχώρησης δεκάδων μελών της ΚΕ αλλά και ενός μεγάλου κομματιού του μηχανισμού. Τα βήματα μας πρέπει να είναι τόσο προσεκτικά, όσο και τολμηρά. Το κόμμα πρέπει να ανοίξει τις πόρτες του και να εμπιστευθεί τους πολίτες που το στήριξαν. Να αποβάλλει κάθε φοβικό σύνδρομο, να σταματήσει τον εκ των προτέρων καταλογισμό προθέσεων και ιδιοτελειών. Να αντιστοιχήσει επιτέλους το κομματικό του δυναμικό με την πολιτική του επιρροή. Μόνο τότε θα αντιλαμβανόμαστε με σαφήνεια τα προβλήματα, τις διαθέσεις και τα προτάγματα που θα μας υπαγορεύει πλέον η κοινωνία και όχι ο κομματικός μικρόκοσμος στον οποίο έχουμε μάθει να ζούμε. Καθένας από μας και όλοι μαζί να πρωτοστατήσουμε σ’αυτή την κατεύθυνση. Να γίνουμε οι εγγυητές του ρόλου αλλά και της ενότητας του κόμματος. Να ομονοήσουμε και να επιβεβαιώσουμε για μια ακόμα φορά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και παραμένει κόμμα πολιτικής και όχι ιδεολογικής ενότητας. Να συμφωνήσουμε ότι στο κόμμα μας μπορούν να συνυπάρχουν όλες οι εκδοχές και τα ρεύματα ιδεών της σύγχρονης αριστεράς. Με την προϋπόθεση πάντα του κοινού πολιτικού σχεδιασμού που θα δεσμεύει όλες τις πλευρές και την οριστική πλέον απόρριψη της λειτουργίας παράλληλων μηχανισμών αλλά και διαφορετικών πολιτικών σχεδίων τα οποία δοκιμάσαμε με το κόστος που όλοι γνωρίζουμε. Να φτιάξουμε ένα κόμμα στο οποίο θα κυριαρχούν οι δημοκρατικές διαδικασίες σε όλα τα επίπεδα. Ο νέος ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εμβαθύνει, να επεξεργάζεται και να παράγει πολιτικές. Να είναι προσανατολισμένος στην υποστήριξη κινημάτων και συλλογικοτήτων των οποίων να εγγυάται την αυτονομία αλλά και στην υποστήριξη του κυβερνητικού έργου με τον διακριτό ρόλο που οφείλει να έχει από την κυβέρνηση.
Νοιώθω πως είναι απαραίτητα δυό λόγια για τον Αλέξη Τσίπρα. Τον πρόεδρο του κόμματος, ο οποίος με την προσωπική του ακτινοβολία μας έδωσε την εκλογική νίκη. Αποτελεί αναμφισβήτητα ένα τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο για τον ΣΥΡΙΖΑ, την Αριστερά αλλά και τη χώρα. Αυτό το κεφάλαιο οφείλουμε να το προστατέψουμε. Να μην το ξοδέψουμε βιαστικά και ασυλλόγιστα. Το προστατεύουμε όμως όταν δεν το κολακεύουμε. Όταν του λέμε την αλήθεια για τα λάθη που κάνει. Όταν δεν επιτρέπουμε εμείς αλλά και ο ίδιος να ταυτίζεται με περιβάλλοντα. Όταν έχουμε μέτωπο απέναντι στον παραγοντισμό που δημιουργείται στο όνομά του. Όταν στηρίζουμε τις πολιτικές που συλλογικά αποφασίζονται και ο ίδιος υλοποιεί, έστω κι αν χρειαστεί να τις διαφοροποιήσει στα πλαίσια που του δίνει ο θεσμικός του ρόλος. Αυτό καταλαβαίνω εγώ σαν στήριξη του προέδρου και όχι τους όρκους στ’όνομά του που άλλωστε τους ακούγαμε και στο πρόσφατο παρελθόν από κάποιους που πρωτοστάτησαν στην διάσπαση. Η προστασία του πολιτικού κεφάλαιου Τσίπρας συνδέεται άμεσα με την πολιτική μας ωριμότητα αλλά και την αντίληψή μας για τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει το κόμμα της σύγχρονης αριστεράς και τα οποία είναι σίγουρο ότι και ο ίδιος αντιλαμβάνεται και επικροτεί.
*ο Αλέξης Χριστόπουλος είναι Αναπληρωτής Συντονιστής της Νομαρχιακής Επιτροπής Βόρειας Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ
ecoleft.gr
Με δεδομένα τα εμπροσθοβαρή χαρακτηριστικά του προγράμματος,το αμέσως επόμενο διάστημα θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμο. Η κοινωνία φορτώνεται με νέα βάρη και περιμένει να δει τις πολιτικές μας με τo ταξικό πρόσημο που πρέπει να τις διακρίνει. Περιμένει να δει στην πράξη πολιτικές οι οποίες θα αποκαθιστούν το »κοινό περί δικαίου αίσθημα», πολιτικές που θα παρεμβαίνουν στην αφόρητη καθημερινότητα που βιώνει, πολιτικές που θα δικαιώνουν την επιλογή της να στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ και το νέο που αυτός εκπροσωπεί. Πρέπει να την πείσουμε ότι διαθέτουμε εφαρμόσιμο πολιτικό σχέδιο, ότι διαθέτουμε ικανότητες όχι μόνο για να κυβερνήσουμε αλλά κυρίως για να κυβερνήσουμε διαφορετικά.
Την ίδια στιγμή βρισκόμαστε μπροστά και στην ουσιαστική επανίδρυση του κόμματος. Γιατί περί αυτού πρόκειται, δεδομένης της αποχώρησης δεκάδων μελών της ΚΕ αλλά και ενός μεγάλου κομματιού του μηχανισμού. Τα βήματα μας πρέπει να είναι τόσο προσεκτικά, όσο και τολμηρά. Το κόμμα πρέπει να ανοίξει τις πόρτες του και να εμπιστευθεί τους πολίτες που το στήριξαν. Να αποβάλλει κάθε φοβικό σύνδρομο, να σταματήσει τον εκ των προτέρων καταλογισμό προθέσεων και ιδιοτελειών. Να αντιστοιχήσει επιτέλους το κομματικό του δυναμικό με την πολιτική του επιρροή. Μόνο τότε θα αντιλαμβανόμαστε με σαφήνεια τα προβλήματα, τις διαθέσεις και τα προτάγματα που θα μας υπαγορεύει πλέον η κοινωνία και όχι ο κομματικός μικρόκοσμος στον οποίο έχουμε μάθει να ζούμε. Καθένας από μας και όλοι μαζί να πρωτοστατήσουμε σ’αυτή την κατεύθυνση. Να γίνουμε οι εγγυητές του ρόλου αλλά και της ενότητας του κόμματος. Να ομονοήσουμε και να επιβεβαιώσουμε για μια ακόμα φορά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και παραμένει κόμμα πολιτικής και όχι ιδεολογικής ενότητας. Να συμφωνήσουμε ότι στο κόμμα μας μπορούν να συνυπάρχουν όλες οι εκδοχές και τα ρεύματα ιδεών της σύγχρονης αριστεράς. Με την προϋπόθεση πάντα του κοινού πολιτικού σχεδιασμού που θα δεσμεύει όλες τις πλευρές και την οριστική πλέον απόρριψη της λειτουργίας παράλληλων μηχανισμών αλλά και διαφορετικών πολιτικών σχεδίων τα οποία δοκιμάσαμε με το κόστος που όλοι γνωρίζουμε. Να φτιάξουμε ένα κόμμα στο οποίο θα κυριαρχούν οι δημοκρατικές διαδικασίες σε όλα τα επίπεδα. Ο νέος ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εμβαθύνει, να επεξεργάζεται και να παράγει πολιτικές. Να είναι προσανατολισμένος στην υποστήριξη κινημάτων και συλλογικοτήτων των οποίων να εγγυάται την αυτονομία αλλά και στην υποστήριξη του κυβερνητικού έργου με τον διακριτό ρόλο που οφείλει να έχει από την κυβέρνηση.
Νοιώθω πως είναι απαραίτητα δυό λόγια για τον Αλέξη Τσίπρα. Τον πρόεδρο του κόμματος, ο οποίος με την προσωπική του ακτινοβολία μας έδωσε την εκλογική νίκη. Αποτελεί αναμφισβήτητα ένα τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο για τον ΣΥΡΙΖΑ, την Αριστερά αλλά και τη χώρα. Αυτό το κεφάλαιο οφείλουμε να το προστατέψουμε. Να μην το ξοδέψουμε βιαστικά και ασυλλόγιστα. Το προστατεύουμε όμως όταν δεν το κολακεύουμε. Όταν του λέμε την αλήθεια για τα λάθη που κάνει. Όταν δεν επιτρέπουμε εμείς αλλά και ο ίδιος να ταυτίζεται με περιβάλλοντα. Όταν έχουμε μέτωπο απέναντι στον παραγοντισμό που δημιουργείται στο όνομά του. Όταν στηρίζουμε τις πολιτικές που συλλογικά αποφασίζονται και ο ίδιος υλοποιεί, έστω κι αν χρειαστεί να τις διαφοροποιήσει στα πλαίσια που του δίνει ο θεσμικός του ρόλος. Αυτό καταλαβαίνω εγώ σαν στήριξη του προέδρου και όχι τους όρκους στ’όνομά του που άλλωστε τους ακούγαμε και στο πρόσφατο παρελθόν από κάποιους που πρωτοστάτησαν στην διάσπαση. Η προστασία του πολιτικού κεφάλαιου Τσίπρας συνδέεται άμεσα με την πολιτική μας ωριμότητα αλλά και την αντίληψή μας για τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει το κόμμα της σύγχρονης αριστεράς και τα οποία είναι σίγουρο ότι και ο ίδιος αντιλαμβάνεται και επικροτεί.
*ο Αλέξης Χριστόπουλος είναι Αναπληρωτής Συντονιστής της Νομαρχιακής Επιτροπής Βόρειας Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ
ecoleft.gr
