Κώστας Ζαχαριάδης: «Η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές, χρειάζεται μεταρρυθμίσεις»

  1. Με μια ψύχραιμη ματιά, θα λέγατε πως ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιέργησε υπερβολικές προσδοκίες στους πολίτες και τώρα καλείται να «πληρώσει το τίμημα»;
Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα και η ελληνική κοινωνία ως σύνολο πληρώνουν πρώτα και κατά κύριο λόγο το τίμημα μιας συντηρητικής και γραφειοκρατικής Ευρώπης που δυσκολεύεται ή δεν θέλει ή δεν μπορεί να συνεννοηθεί στο εσωτερικό της για την υπέρβαση και την έξοδό της από την κρίση. Δείτε τι γίνεται με το Brexit, την τραπεζική κρίση στην Ιταλία, την περαιτέρω πίεση για δημοσιονομική πειθαρχία σε Ισπανία, Πορτογαλία. Ήταν κι αυτά ΣΥΡΙΖΑικές υπερβολές;
 Ο Πρωθυπουργός πρόσφατα μίλησε σε συνέντευξή του για το ζήτημα των προσδοκιών και έκανε εκτιμώ ειλικρινή αυτοκριτική. Αυτό το εξέλαβαν κάποια mediaκαι η αντιπολίτευση ως προμελετημένο σχέδιο εξαπάτησης του λαού. Όταν κάνεις αυτοκριτική σου ζητάν αυτομαστίγωμα και παραίτηση, έτσι δεν μπορούμε να συζητήσουμε σε βάθος και αποτελεσματικά. Αυτά αφορούν όμως τον Γενάρη του 2015, τον Σεπτέμβρη κάναμε εκλογές  με την συμφωνία ψηφισμένη. Αυτό δεν δίνει λευκή επιταγή στην κυβέρνηση αλλά δεν πρέπει να τις ξεχνάμε ή να παριστάνουν μερικοί οτι δεν έγιναν ποτέ.
  1. Το φθινόπωρο προμηνύεται «θερμό» ενόψει της νέας αξιολόγησης, με επίκεντρο τα εργασιακά. Υπάρχουν περιθώρια για νέες υποχωρήσεις στις απαιτήσεις των δανειστών; Μπορούμε να μιλάμε πλέον για «κόκκινες γραμμές»;
Η δεύτερη αξιολόγηση δεν θα είναι ένας εύκολος περίπατος αλλά σαφώς δεν θα έχει τις δυσκολίες της πρώτης.Η Ελλάδα προσέρχεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ισχυρότερη και πιο αξιόπιστη από κάθε άλλη φορά. Εκτιμώ ότι θα βρεθεί κοινός τόπος με τους δανειστές. Δεν είμαστε πρόθυμοι να συμφωνήσουμε σε προτάσεις που την πιο κρίσιμη ώρα της επιστροφής στην ανάπτυξη θα δημιουργήσουν αναταραχή και θα σηματοδοτήσουν πισωγύρισμα. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται περεταίρω αποδιάρθρωση της εργασίας, χρειάζεται προστασία και ενίσχυση της, εκσυγχρονισμό του πλαισίου λειτουργίας και υιοθέτηση καλών πρακτικών που ισχύουν σε άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες καθώς και τις προτάσεις του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας ILO.
  1. Το Μαξίμου αποκλείει το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών τις οποίες ζητά διαρκώς η αντιπολίτευση. Σε περίπτωση όμως που τα πράγματα δεν εξελιχθούν βάσει του κυβερνητικού σχεδιασμού, θεωρείτε ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ψηφίσει εκ νέου μέτρα που αντίκεινται σε βασικές θέσεις του κόμματος;
Η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές, χρειάζεται μεταρρυθμιστική επιτάχυνση για να κάνει αλλαγές και τομές που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έκαναν σοσιαλδημοκράτες και χριστιανοδημοκράτες εδώ και δεκαετίες. Η σημερινή κοινοβουλευτική πλειοψηφία τα έχει καταφέρει σε μεγάλες δυσκολίες με επιτυχία. Όσοι προεξοφλούσαν την πτώση της κυβέρνησης τα Χριστούγεννα του 2015, το Πάσχα του 2016 και την μη ολοκλήρωση της αξιολόγησης με διενέργεια εκλογών διαψευστήκαν από την ίδια την πραγματικότητα. Προφανώς έχουμε μπροστά μας δυσκολίες,σας διαβεβαιώνωόμως ότι είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε ότι χρειάζεται για να βγάλουμε την οικονομία και την κοινωνία σε ανάκαμψη.
  1. Είπατε ότι «ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας βάρβαρος και άδικος φόρος». Ωστόσο η κυβέρνηση αναγκάζεται να τον επιβάλλει. Την ίδια ώρα κυβερνητικά στελέχη διαφωνούν με βασικά σημεία της συμφωνίας, όπως οι ιδιωτικοποιήσεις, τις οποίες τελικά υπογράφουν. Τί μήνυμα μεταδίδεται στην κοινωνία από αυτή η στάση;
Υπογράψαμε μια δύσκολη συμφωνία το καλοκαίρι του 2015. Αναγνωρίσαμε πρώτοι τις αδυναμίες και τα ελλείμματα, τα σημεία που δεν μπορούσαμε να κερδίσουμε έδαφος. Εμείς υπερασπιστήκαμετα θετικά της συμφωνίας αν συγκριθεί με την πρόταση Γιούνκερ ή την 5η αξιολόγηση του κ. Σαμαρά που έμεινε στον αέρα. Δεν πανηγυρίζουμε, δεν κλαψουρίζουμε για την συμφωνία, προχωράμε μπροστά για να μπορέσουμε να ορθοποδήσουμε και να ανακτήσουμε την δυνατότητά μας ως Ελληνική Δημοκρατία να κάνουμε τις επιλογές μας και να νομοθετούμε. Ο ΕΝΦΙΑ όπως και πολλά άλλα που μας κληροδοτήθηκαν στοφορολογικό σύστημα της χώρας, είναι άδικα. Η θέση μας ότι πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από έναν φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας πιο δίκαιο, πιο αναλογικό και όχι οριζόντιο, ισχύει. Το μνημόνιο μας δεσμεύει για δύο χρόνια αναφορικά με τον ΕΝΦΙΑ, μετά θα προχωρήσουμε σε αλλαγές συνεκτιμώντας της δημοσιονομικές δυνατότητες. Η προσπάθειά μας να εκσυγχρονίσουμε το φορολογικό σύστημα της χώρας με ψήφιση νομοσχεδίων για την καταπολέμηση της λαθρεμπορίας και την πάταξη της φοροδιαφυγής ανοίγει δρόμο για λιγότερους και πιο δίκαιους φόρους, αυτά δηλαδή που οι προηγούμενοι δεν έκαναν όχι γιατί δεν μπορούσαν, αλλά γιατί δεν ήθελαν.
  1. Εκτός από τις κοινοβουλευτικές αντοχές, υπάρχουν και οι αντοχές της κοινωνίας. Πώς αξιολογείτε τις δημοσκοπήσεις που καταγράφουν δυσαρέσκεια των πολιτών από την εφαρμογή των νέων μέτρων; Υπάρχουν περιθώρια ανατροπής αυτής της εικόνας;
Παρακολουθούμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις δημοσκοπήσεις αλλά δεν κάνουμε πολιτική ούτε μέσω των δημοσκοπήσεων ούτε για τις δημοσκοπήσεις. Η πολιτική μας έχει ορίζοντα τετραετίας. Τότε θα κριθούμε για το αν και πως βγάλαμε την Ελλάδα από την κρίση εγκαινιάζοντας μια νέα περίοδο με ανάπτυξη, χαμηλότερη ανεργία, κίνητρα για υγιή επιχειρηματικότητα, πιο αποτελεσματικό και λιγότερο γραφειοκρατικό δημόσιο, πιο διαφανείς σχέσεις σε όλα τα επίπεδα με καταπολέμηση της μάστιγας της διαφθοράς και της διαπλοκής. Γνωρίζουμε ότι οι αντοχές της κοινωνίας είναι στο ναδίρ, μιλάμε με την κοινωνία, είμαστε τμήμα της κοινωνίας, βιώνουμε εμείς και οι οικογένειες μας, οι φίλοι μας τα προβλήματα.  Η δύσκολη πραγματικότητα που ζούμε προφανώς μπορεί να βελτιωθεί, όμωςδεν υπάρχει μαγικό κόκκινο κουμπί που να αλλάζει τα πράγματα αυτόματα, χρειάζεται δουλειά και επιμονή.
  1. Παραδοσιακά οι κυβερνήσεις αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία στην εμφάνιση του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Με δεδομένα ωστόσο τα στενά δημοσιονομικά, τί μπορεί να ελπίζει ότι θα ακούσει ο Έλληνας πολίτης από τον Αλ. Τσίπρα;
Όντως τα χρόνια που διανύουμε είναι οικονομικά στενά, οι δυνατότητες για άσκηση πολιτικής παροχών σχεδόν ανύπαρκτες. Είναι γνωστή η προσπάθεια της κυβέρνησης μέσω του λεγόμενου «παράλληλου προγράμματος» να αμβλύνει τις αντικοινωνικές και επιθετικές συνέπειες των μνημονίων αλλά αναγνωρίζουμε ότι οι δυνατότητες προς το παρών είναι περιορισμένες. Στην ΔΕΘ δεν μπορούμε να εξαγγείλουμε παροχές μπορούμε όμως να εκφωνήσουμε κάτι εξίσου σημαντικό. Να περιγράφουν οι τομές που χρειάζεται η χώρα για να βγει από την κρίση και να μην γυρίσει ποτέ πια σε αυτήν, να περιγραφεί με μεγαλύτερη σαφήνεια και βάθος το σχέδιο της «δίκαιης ανάπτυξης», να ανοίξει η συζήτηση για την μεταμνημονικακή οργάνωση της οικονομίας, της κοινωνίας, του πολιτικού συστήματος, να τεθούν οι νέες προτεραιότητες, οι νέες προκλήσεις, οι νέες ιεραρχήσεις. Να ιχνηλατηθεί το μονοπάτι που θα κάνει την Ελλάδα σύγχρονη Ευρωπαϊκή χώρα, ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια,  πόλο σταθερότητας και αναφοράς στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.
  1. Η πρόσφατη δήλωσή σας περί «μεγαλύτερης κοινωνικής ευαισθησίας» της κυβέρνησης Καραμανλή, έναντι των επόμενων αρχηγών της ΝΔ, ερμηνεύτηκε και ως «άνοιγμα» προς το «Καραμανλικό στρατόπεδο». Εκτιμάτε ότι υπάρχουν δυνατότητες «συνεννόησης» με συγκεκριμένα στελέχη της ΝΔ;
Την περίοδο 2004 – 2009 που υπήρξε πρωθυπουργός ο κ. Καραμανλής, την πιο σκληρή αλλά και σωστή κατά την γνώμη μου αντιπολίτευση την έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Με τον κ. Καραμανλή δεν έχουμε ούτε φλερτ, ούτε αρραβώνα, ούτε παράνομη σχέση.  Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν βλέπουμε τις διαφορές και τις μετατοπίσεις που συντελούνται στην ηγεσία της ΝΔ. Ας αφήσουμε τους αρχηγούς Καραμανλής, Σαμαράς, Μητσοτάκης. Είναι ίδιοι οι τόνοι και οι αποχρώσεις πρώην ηγετικών στελεχών της ΝΔ Αβραμόπουλος, Γιαννάκου, Δήμας με τους Γεωργιάδη, Βορίδη, Πλέυρη; Μην τρελαθούμε! Ακόμα και ο πιο φανατικός ψηφοφόρος της ΝΔ αναγνωρίζει ότι στη ηγεσία της ΝΔ έχουν κάνει εισπήδηση τα ηγετικά στελέχη του άλλοτε γραφικού και ακραίου -κατά την τότε ΝΔ- ΛΑΟΣ μαζί με μια ανθολογία ιδεών του κ. Τζήμερου, που τις προβάλει ως δήθεν μεταρρυθμιστική ατζέντα ο κ. Μητσοτάκης. Ας δούμε όμως κάτω από τις κομματικές ταμπέλες και τις παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές. Εμάς σαν ΣΥΡΙΖΑ που είμαστε κόμμα του 35%, μας ενδιαφέρει να συζητήσουμε με όλους τους δημοκράτες πολίτες. Ποτέ δεν κρύψαμε ότι είμαστε αριστερά, αυτό όμως δεν αποκλείει να συνομιλήσουμε, να συνεργαστούμε και να συμπλεύσουμε με κοινωνικές δυνάμεις που έχουν διαφορετική προέλευση αλλά κοινό στόχο στο σήμερα. Να το πω καθαρά, μας ενδιαφέρει να να έχουμε έναν τίμιο διάλογο με δυνάμεις της κοινωνικής δεξιάς που αντιλαμβάνονται τον νεοφιλελευθερισμό ως εχθρό του κοινωνικού κράτους, της κοινωνικής συνοχής και της κοινωνικής ειρήνης. Άλλωστε να μην λησμονούμε ότι οι κοινωνικές κατακτήσεις που σήμερα επιχειρείται να ξηλωθούν στην Ε.Ε. είναι αποτέλεσμα συμφωνίαςκαι συμβιβασμού των παραδοσιακών μεγάλων πολιτικών οικογενειών της Ευρώπης Χριστιανοδημοκρατών – Σοσιαλδημοκρατών με την μεγάλη συμβολή της κοινωνικής αριστεράς.
  1. Σας προβληματίζουν τα φαινόμενα πολυγλωσσίας που καταγράφονται στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ για σημαντικά θέματα, όπως για παράδειγμα τα ζητήματα ασφάλειας; Μήπως τελικά οι δημόσιες διαφοροποιήσεις στελεχών λειτουργούν εις βάρος της κυβέρνησης, παρέχοντας «όπλα» στη φαρέτρα της αντιπολίτευσης;
Σε όλα τα κόμματα υπάρχουν διαφορετικές αποχρώσεις, όμως αυτό που παρουσιάζουν κάποια media ως παραλυτική πολυφωνία στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι πέρα από την πραγματικότητα. Ακόμα και αν διαφωνήσουμε σε τακτικούς χειρισμούς έχουμε κοινή αντίληψη στον ΣΥΡΙΖΑ στην πλειοψηφία των θεμάτων. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι σε ένα δύσβατο τοπίο όπως αυτό των media για τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρέπει να προσπαθούμε να εμφανιζόμαστε πιο ενιαίοι και πιο συνεκτικοί. Οι ρόλοι κόμματος – κυβέρνησης είναι σε όλες τις δυτικές χώρες διακριτοί και δεν ταυτίζονται. Το κόμμα προσπαθεί να υποστηρίζει την κυβέρνηση και να τη διορθώνει όταν κάπου διαπιστωθούν αστοχίες. Η κυβέρνηση προσπαθεί να εφαρμόσει στην πράξη αυτά που θεωρητικά ή προγραμματικά λέει ένα κόμμα. Οι σχέσεις και τα όρια είναι σαφή.