Τι κάνει μια χώρα όταν βγαίνει από τον πάτο του πηγαδιού;

του Δημήτρη Χρήστου 

Η συμφωνία στο Eurogroup σίγουρα θα δώσει στην Ελλάδα μια πολυπόθητη περίοδο σταθερότητας και αναμένεται να οδηγήσει σε σημαντική χαλάρωση των χρηματοοικονομικών συνθηκών, καθώς η κυβέρνηση λαμβάνει τις καθυστερούμενες οφειλές και οι τράπεζες αποκτούν πρόσβαση σε φθηνότερη χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, υπογραμμίζει σε ανάλυσή του στη "WSJ" ο Σάιμον Νίξον και συνεχίζει λέγοντας πως η Αθήνα έχει επίσης δεσμευτεί σε ορισμένες μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώσουν το επιχειρηματικό περιβάλλον και θα ενισχύσουν την εμπιστοσύνη, με τις αλλαγές αυτές να αφορούν, μεταξύ άλλων, τον τρόπο που οι τράπεζες διαχειρίζονται τα επισφαλή δάνεια, το σύστημα πρόνοιας και το φορολογικό σύστημα.

Συνεχίζουμε: «Ο κόσμος αλλάζει, όχι μόνο σε πολιτικό επίπεδο, αλλά και σε τεχνολογικό και σε οικονομικό, δηλαδή οι βασικές δομές μεταβάλλονται, μετατοπίζονται. Η Ευρώπη από την πλευρά της έχει τη δική της κρίση να αντιμετωπίσει. Άρα οι Ευρωπαίοι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί, να μην χάσουμε το τρένο. Ουδείς στον 21ο αιώνα θα ενδιαφερθεί για τα δικά μας συμφέροντα. Αν οι Ευρωπαίοι δεν μείνουμε ενωμένοι, αν δεν διορθώσουμε τα προβλήματά μας, αν δεν αποτελέσουμε κομμάτι αυτής της αλλαγής, τότε οι άλλοι θα το πράξουν αυτό και εμείς θα είμαστε οι χαμένοι της υπόθεσης». 
Αυτό υπογράμμισε στην ομιλία του στο συνέδριο του "Ecomonist" στην Αθήνα ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ, που δήλωσε απολύτως αισιόδοξος για το μέλλον της Ελλάδας μετά τη συμφωνία. Για τον Φίσερ η συμφωνία που επετεύχθη για την Ελλάδα την εβδομάδα που πέρασε ήταν στη σωστή κατεύθυνση. «Νομίζω ότι ανοίγει μία πόρτα» είπε, ενώ υποστήριξε ότι η συζήτηση για το Grexit τελείωσε: «Ξεχάστε το. Ιδίως μετά το ξέσπασμα της προσφυγικής κρίσης στις πρωτεύουσες των μεγάλων χωρών και κυρίως στο Βερολίνο, η κατανόηση της σημασίας της Ελλάδας έχει πλέον αποκατασταθεί». 

Κάλεσμα προς όλες τις κατευθύνσεις να αξιοποιήσουν στο έπακρο το διαφαινόμενο θετικό κλείσιμο της αξιολόγησης, αλλά και τις ευνοϊκές για τη χώρα διεθνείς συγκυρίες, απηύθυνε από το βήμα του Βιομηχανικού Συνεδρίου ο πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών Θεόδωρος Φέσσας. Πιάνοντας το νήμα των διεθνών εξελίξεων, οι οποίες μπορούν να έχουν πολυεπίπεδη θετική επίδραση για τη χώρα μας, ο κ. Φέσσας, μίλησε και κάλεσε ανοικτά, όλους τους πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς παράγοντες σε μια συστράτευση για να κλείσει ο μεγάλος κύκλος της αβεβαιότητας που έχει κοστίσει πολλά στη χώρα. Από την πλευρά του, ο διευθύνων σύμβουλος της Ελληνικής Βιομηχανίας Αλουμινίου (ΕΛΒΑΛ) Μιχάλης Στασινόπουλος, επεσήμανε ότι το κράτος πρέπει να γίνει έμπρακτος σύμμαχος της παραγωγής καθώς οι νομοθεσίες και τα ρυθμιστικά πλαίσια είναι διάσπαρτα με αντικίνητρα και αγκυλώσεις. Ο ίδιος, αναφερόμενος στο μείγμα των φόρων, σχολίασε ότι υπό τις παρούσες συνθήκες οι αυξήσεις των φόρων είναι απαραίτητες, αλλά θα πρέπει να στραφούν στα εισοδήματα και όχι στο κόστος παραγωγής. Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης, παρά το δυσβάστακτο οικονομικό και κοινωνικό κόστος και υπό προϋποθέσεις, αλλάζει ριζικά τα δεδομένα και αποτελεί ουσιαστικό σημείο αλλαγής για την ελληνική οικονομία και το μέλλον της, ανέφερε ο πρόεδρος της EUROBANK Νίκος Καραμούζης.
Είναι τελικά αυτή η συμφωνία καλή βάση για την επιχείρηση ανασύνταξης και ουσιαστικά, επανίδρυσης της χώρας; Και αν είναι, πως πρέπει να την διαχειριστούμε;
Αυτά από διεθνείς παράγοντες και πρωταγωνιστές των παραγωγικών τάξεων. Τι απαντάει όμως στο αίτημα για πολιτική σταθερότητα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης; «Τα δώσαμε όλα χωρίς να πάρουμε τίποτα», δήλωσε νέτα σκέτα ο κ. Μητσοτάκης! Τι να πει κανείς; Φαίνεται πως μια διατύπωση του τύπου «δώσαμε περισσότερα από ό,τι λάβαμε» δεν κρίθηκε αρκούντως αντιπολιτευτική και προτιμήθηκε μια κρίση που διατυπώνεται από τους φανατικότερους των εξωκοινοβουλευτικών γκρουπ. Διότι οι δόσεις ύψους 10,3 δισ. ευρώ έως τον Σεπτέμβριο δεν είναι ψίχουλα και ο «κόφτης» για αποπληρωμή του χρέους έως το 15% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση (όταν πριν πληρώσαμε έως και 25% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση) σίγουρα δεν είναι στην κατηγορία τίποτα. Δυστυχώς, για ακόμη μια φορά η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ακολούθησε τη ΝΔ, ακόμα και στη φρασεολογία. Για την ακρίβεια διαχώρισε τη θέση της, ... αγοράζοντας μόνο το πρώτο σκέλος της δήλωσης Μητσοτάκη, ότι τα δώσαμε όλα. Για το ότι δεν πήραμε τίποτα, δεν είπε... τίποτα!
Τι στο διάολο γίνεται; Κανένα μήνυμα δεν είχαν οι κάλπες προς τα δύο κόμματα εξουσίας που οδήγησαν με την άφρονα οικονομική τους πολιτική τη χώρα στον γκρεμό, στην ουσιαστική χρεοκοπία, φέρνοντας μέσα σε δύο χρόνια ένα άπειρο κόμμα του 4,6% στην εξουσία; Ενάμισης χρόνος σκληρών διαπραγματεύσεων για τη συμφωνία δεν αξιολογείται καθόλου; Από την εποχή των Eurogroup όπου ο Σόιμπλε είχε μαζί του τους υπόλοιπους 18 υπουργούς οικονομικών, μέχρι την πρόσφατη συμφωνία, όπου ο Σόιμπλε ήταν σχεδόν μόνος του, δεν υπήρξε μεταβολή;
Είναι τελικά αυτή η συμφωνία καλή βάση για την επιχείρηση ανασύνταξης και ουσιαστικά, επανίδρυσης της χώρας; Και αν είναι, πως πρέπει να την διαχειριστούμε; Αν όχι με ενότητα και πολιτική σταθερότητα, τότε πως; Με εκλογές για την επανακατάκτηση του ιερού του ναού της εξουσίας από τον κ. Μητσοτάκη; Και οι Έλληνες πολίτες τι θα κερδίσουν; Θα μειωθούν οι φόροι για να κοπούν στο μισό οι συντάξεις σε μια εποχή όπου το Κεϊνσιανό μοντέλο ανάπτυξης, είναι σχεδόν μονόδρομος; 

Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα. Για να μειωθούν τα φορολογικά βάρη πρέπει να παραχθεί το ταχύτερο δυνατόν εθνικός πλούτος. Είπαμε να δοκιμάσουμε την αλλαγή από το φαύλο παρελθόν και την δικτατορία στο επιχειρείν, όπου οι «νταβατζήδες» είχαν το μεγαλύτερο μερίδιο στην πολιτική εξουσία, ροκανίζοντας το μεγαλύτερο μερίδιο του εθνικού πλούτου. Είμαστε σε αναμονή. Οργιζόμαστε να τους βλέπουμε ακόμα και σήμερα να εκβιάζουν και να διατάζουν δημοσίως πολιτικούς αρχηγούς, για να σώσουν τα προνόμια του φαύλου παρελθόντος.