Το Σχόλιο της πρΟΤΑσης εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου

61,31% - 38,69% . Ο θρίαμβος των (απλών) Ελλήνων.
Ραντεβού με την Ιστορία και την Εθνική Απελευθέρωση. 
Ο ελληνικός λαός, αντιμέτωπος με ''θεούς και δαίμονες'', με εκβιαστικά διλήμματα, τελεσίγραφα,  άθλιες κινδυνολογίες και «σοφτ» πραξικοπήματα, όρθωσε το ανάστημά του και έγραψε μια ακόμη χρυσή σελίδα στην ιστορία της Ελλάδας. Αντιστάθηκε με την περηφάνια του, υπερασπίστηκε την καταρρακωμένη αξιοπρέπειά του και άφησε πίσω τα χρόνια του μνημονιακού εξευτελισμού, των νομοθετικών πραξικοπημάτων, της άδικης και άνισης λιτότητας και του αυταρχισμού, που τον καταδίκασαν στη φτώχεια, στην ανεργία, στην υποταγή και στην εξαθλίωση
Πρόκειται πραγματικά για κατόρθωμα, αφού η μάχη που έδωσε – ειδικά από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός της χώρας «τόλμησε» να του δώσει το δικαίωμα στην άποψη (!!!), είχε να αντιμετωπίσει λυσσαλέες αντιδράσεις του μαύρου εσωτερικού και εξωτερικού μετώπου. Τους εκπρόσωπους του κατεστημένου και των νεοφιλελεύθερων ελίτ, με παρεμβάσεις στα εσωτερικά της χώρας μας από αποτυχημένους πρωθυπουργούς (Ραχόϊ), από απογόνους των ναζί (Τουσκ), από αχυρανθρώπους με πλαστά πτυχία (ΝτάϊσεΜΠΛΟΥΜ) και από κομπλεξικούς ανθέλληνες (ΣόϊΜΠΛΕ) και άλλους περιφερόμενους θιάσους της πολιτικής και οικονομικής χούντας.
Είχε, ακόμη, να αντιμετωπίσει το μεγάλο κεφάλαιο της χώρας, όλους αυτούς που σε συνεργασία με την τρόικα σχεδίασαν και εφάρμοσαν τα μνημονιακά προγράμματα καταπάτησης και, τελικά, συντριβής των δικαιωμάτων και εισοδημάτων των εργαζομένων, των συνταξιούχων, της κοινωνικής πλειοψηφίας του τόπου.
Επιπλέον, είχε απέναντί του ολόκληρο το μυστικό και διαπλεκόμενο σύστημα των «Μίντια». Αυτό το σκοτεινό σύστημα που τρομοκρατούσε με ολοήμερη πλύση εγκεφάλου κάθε ηλικιακή ομάδα ανθρώπων, προκειμένου να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας της Ελλάδας που έχουν διαμορφώσει.
Ένας λαός που έζησε για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά, μια προσπάθεια εθνικού διχασμού και μια αντιπολίτευση να τάσσεται κατά της ίδιας της τής χώρας και υπέρ των ξένων δανειστών – τοκογλύφων, ενώ βίωσε και μια άλλη αντιπολίτευση να (εξακολουθεί να) στέκεται απέναντι σε οτιδήποτε δεν προτείνει εκείνη…Μόνο στην Ελλάδα αυτά…
Το μόνο που κατάφεραν όλοι αυτοί ήταν να αποσπάσουν μια έκρηξη λαϊκής οργής και αγανάκτησης που εκφράστηκε με αυτό το περήφανο και πελώριο «ΟΧΙ»!
Ένα Ο Χ Ι που με απλά λόγια ερμηνεύεται ως έξοδος από τα μνημόνια,  έξοδος από τη φτώχεια και την εξαθλίωση, επιστροφή στην ελπίδα, επιστροφή στη Δημοκρατία
Τίποτα δεν τελείωσε, όμως. Απεναντίας…Η Ελλάδα οφείλει να βρίσκεται σε εγρήγορση προκειμένου να αντιμετωπίσει κάθε πιθανή απειλή από τους ΔΗΘΕΝ εταίρους της, που, πλέον, θα έχουν ξεκάθαρες «εκδικητικές» τάσεις.
 
Στο πίσω μέρος του μυαλού μας ας έχουμε κάποιες σκέψεις, οι οποίες, κατά την ταπεινή μας άποψη, θα πρέπει κάποια στιγμή να πάρουν σάρκα και οστά:
 
-          Ακύρωση όλων των δανειακών συμβάσεων, Μνημονίων και σχετικών Νόμων που υπέγραψαν οι κοινοβουλευτικές Χούντες μετά το 2010, με παράλληλη ολοκληρωτική στάση πληρωμών των τοκοχρεολυσίων, κάτι που σημαίνει μονομερή διαγραφή του χρέους (και όχι μέρους αυτού).
-          Απαλλοτρίωση χωρίς αποζημίωση κάθε κοινού αγαθού που έχει περιέλθει, μέσα από τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, στην ιδιοκτησία των ξένων και ντόπιων ελίτ.
-          Άμεση κοινωνικοποίηση - κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος 
 
Δεν είναι δυνατό οι εξαπατημένοι έλληνες να περιμένουμε σήμερα αγωνιωδώς μήπως μας λυπηθούν οι εταίροι και ξαναρχίσουν διαπραγματεύσεις, πετώντας μας κάποιο κοκκαλάκι…
 
Ο ελληνικός λαός κέρδισε μόνο μια μάχη απέναντι στα μαύρα ταμεία του ΔΝΤ και στα αγύριστα δάνεια των καναλαρχών, απέναντι στις απειλές των (πολλάκις ανακεφαλαιοποιημένων) Τραπεζιτών και απέναντι στο παλαιοκομματικό σάπιο σύστημα των διαπλεκόμενων εργολάβων και των μαθητευόμενων «opinion makers» σε διαλέξεις τρομοκρατίας των μαζών.

Οι γύπες των Βρυξελλών περιμένουν στη γωνία, ακονίζουν τα νύχια τους και είναι έτοιμοι να αρπάξουν ότι δεν τους ανήκει.
Οι Έλληνες, όμως, είναι εδώ. Δυνατοί και, το κυριότερο,  δεν φοβούνται. Το απέδειξαν. Απάντησαν στις απειλές. Και αυτό ήταν μόνο η αρχή.
 
Υ.Γ. Μοναδικό «μελανό» σημείο από τα πανηγυρικά γεγονότα της 5ης Ιουλίου, η αποπομπή (γιατί περί τέτοιας πρόκειται…) του Γιάνη Βαρουφάκη.
Μια «παραίτηση» που ΑΠΑΙΤΗΘΗΚΕ (θυσία ως σύγχρονη Ιφιγένεια…) από αυτούς που δεν κατάφεραν να αναμετρηθούν τίμια μαζί του. Βλέπετε, ο τ. Υπ. Οικονομικών είναι άριστος γνώστης (και καθηγητής)…οικονομικών και τα «τάγματα ΣόϊΜΠΛΕ» δεν μπορούσαν να τον αντιμετωπίσουν με τις αερολογίες τους. Αυτό τους «πονούσε». Τους ενοχλούσε αφάνταστα. Και αυτό έκανε την πλειοψηφία των ελλήνων πολιτών να τον συμπαθήσει από την πρώτη στιγμή!
Στο επανειδείν.
 
πρΟΤΑση