του Γιώργου Χριστόπουλου*Οι 58, λέει, τάσσονται κατά "της πολιτική της Δεξιάς, της συντηρητικής κουλτούρας, του αυταρχισμού και του νεοφιλελευθερισμού". Ωστόσο, μέσα στις τάξεις τους εντάσσονται ολοένα και περισσότεροι κυβερνητικοί παράγοντες της τελευταίας τετραετίας που ομνύουν ακριβώς σ' αυτές τις αρχές. Είναι ήδη ενταγμένοι (και πρωτοστατούν) άνθρωποι από το σημιτικό ΠΑ.ΣΟ.Κ., άνθρωποι που σε μεγάλο βαθμό ευθύνονται για την εκκίνηση της διάλυσης της χώρας μετά το 2000.
Αν παρακολουθήσει κανείς τις διακηρύξεις των "58" δια στόματος Γ. Βούλγαρη (ενός έξοχου, κατά τα λοιπά, πανεπιστημιακού), διακρίνει μια άνευρη και αχανή υποσχεσεολογία για θέματα που "πουλάνε", όμως δεν θίγουν την ουσία της πολιτικής που ασκείται σήμερα και, κυρίως, δεν προτείνουν ουσιαστική αλλαγή στο άκρατο νεοφιλελεύθερο μοντέλο.
Τι προτείνουν;
Μείωση των βουλευτών από 300 σε 200 (αλήθεια, τι θα αλλάξει με 100 περισσότερους ή 100 λιγότερους εθνοπατέρες;), γερμανικό μοντέλο για το εκλογικό σύστημα, (και ακολουθεί μια σειρά ευχών), διαφάνεια, αξιοκρατία, "σκίσιμο" των επετηρίδων (αλλαγή των επετηρίδων με πρωταγωνιστές τους προ 15ετίας κυβερνώντες;), αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου.
Κουβέντα, φυσικά, για τη φορολόγηση του πλούτου, για τα εργασιακά δικαιώματα, για τις συλλογικές συμβάσεις, για την ακραία ιδιωτικοποίηση υγείας και παιδείας, για την ενίσχυση του ρόλου της παρασιτικής αστικής τάξης στη χώρα.
Η κοινωνία έχει αντιληφθεί ότι η κίνηση των 58 (που σύντομα θα λάβει το βαρύγδουπο όνομα "Προοδευτική Δημοκρατική Παράταξη") είναι ένα ακόμη κόλπο της εγχώριας ηγεμονίας με τριπλό στόχο:
- Την επιστροφή από το ΣΥΡΙΖΑ των πιο μετριοπαθών "κεντρώων" ψηφοφόρων, ώστε να εμποδιστεί η πρωτιά του,
- Τη "διάσωση" του ΠΑ.ΣΟ.Κ., μέσω της εμβάπτισής του στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ και της αλλαγής ταυτότητας, και την επιβίωσή του ως κυβερνητικού εταίρου της ΝΔ του Α. Σαμαρά. Ουσιαστικά, βέβαια, η μεταλλαγή των "58" από "κίνηση πολιτών" σε κομματικό φορέα σημαίνει αυτόματα και το οριστικό τέλος του κινήματος που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. (κάτι που ο Κ. Σημίτης και οι συν αυτώ επεδίωκαν από τα τέλη της δεκαετίας του '80), και
- Την οικονομική επιβίωση ενός στρατού εκατοντάδων επαγγελματιών της πολιτικής (κυρίως στελεχών του εκσυγχρονιστικού ΠΑ.ΣΟ.Κ.) που εδώ και χρόνια έχουν καταλάβει κυβερνητικές θέσεις και δεν τις εγκαταλείπουν ούτε με ...βίντσι.
Όσο κι αν προσπαθούν, όμως, τα ΜΜΕ της διαπλοκής να προπαγανδίσουν το Δούρειο Ίππο των "58", θα αποτύχουν οικτρά. Διότι η πολιτική απάτη όζει. Και δεν ξεγελά κανέναν πια.
- Τη "διάσωση" του ΠΑ.ΣΟ.Κ., μέσω της εμβάπτισής του στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ και της αλλαγής ταυτότητας, και την επιβίωσή του ως κυβερνητικού εταίρου της ΝΔ του Α. Σαμαρά. Ουσιαστικά, βέβαια, η μεταλλαγή των "58" από "κίνηση πολιτών" σε κομματικό φορέα σημαίνει αυτόματα και το οριστικό τέλος του κινήματος που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. (κάτι που ο Κ. Σημίτης και οι συν αυτώ επεδίωκαν από τα τέλη της δεκαετίας του '80), και
- Την οικονομική επιβίωση ενός στρατού εκατοντάδων επαγγελματιών της πολιτικής (κυρίως στελεχών του εκσυγχρονιστικού ΠΑ.ΣΟ.Κ.) που εδώ και χρόνια έχουν καταλάβει κυβερνητικές θέσεις και δεν τις εγκαταλείπουν ούτε με ...βίντσι.
Όσο κι αν προσπαθούν, όμως, τα ΜΜΕ της διαπλοκής να προπαγανδίσουν το Δούρειο Ίππο των "58", θα αποτύχουν οικτρά. Διότι η πολιτική απάτη όζει. Και δεν ξεγελά κανέναν πια.
* Ο κ. Γιώργος Χριστόπουλος είναι εκπαιδευτικός, μέλος του ΔΣ και εκπρόσωπος Τύπου της ΟΙΕΛΕ
